Θάλασσα...

Έφτασε η ώρα να την απολαύσουμε!

Είστε έτοιμοι; Για σταθείτε λίγο...

Εκείνη μας κάνει τόσο χαρούμενους... εμείς τι κάνουμε γι΄αυτήν; 

Να ξέρετε ότι δεν θέλει κάτι σπουδαίο. Θέλει απλά να την διατηρούμε καθαρή! 

-Δύσκολο; 

-Καθόλου!

Εμπρός λοιπόν να θυμηθούμε, όσοι έχουμε ξεχάσει, και να μάθουμε, όσοι δεν γνωρίζαμε, πώς θα την διατηρήσουμε καθαρή για να την απολαμβάνουμε και για να είναι υγιείς και χαρούμενοι μαζί με εμάς και όλοι οι οργανισμοί που ζουν μέσα σ' αυτήν!

Πρώτα θα τραγουδήσετε και θα χορέψετε με τραγούδια που έχουν θέμα τη λατρεμένη θάλασσα και αφού διασκεδάσετε πολύ...

Θα μάθετε τα λάθη που κάνουν οι άνθρωποι και καταστρέφουν τις θάλασσες και τις ακτές και θα ενημερωθείτε για τους τρόπους αντιμετώπισής τους.

Θα δείτε φωτογραφίες και βίντεο που θα σας προβληματίσουν και θα σας κάνουν να σκεφτείτε πολύ και να συζητήσετε ακόμη περισσότερο με τους γονείς, τους φίλους, τα αδέλφια, τα ξαδέλφια, τους παππούδες και τις γιαγιάδες σας!

 Θα φτιάξετε παζλ, θα παίξετε κρυπτόλεξο, θα ψάξετε τη λέξη που χάθηκε, θα ταξινομήσετε εικόνες, θα απαντήσετε σε ερωτήσεις και θα βρείτε το σωστό ή το λάθος!

Τέλος, όποιος από εσάς θέλει, θα μας στείλει τη ζωγραφιά του ή την κατασκευή του, που θα είναι εμπνευσμένη από όλα όσα είδε και άκουσε!

Και κάτι ακόμη πολύ σημαντικό... Επειδή ξέρουμε ότι σας αρέσουν πολύ τα συνθήματα και ότι σας είναι πολύ εύκολο να δημιουργήσετε ένα, θα περιμένουμε με μεγάλη αγωνία να το διαβάσουμε αλλά και να το φωνάξουμε δυνατά όταν θα συναντηθούμε ξανά! Για παράδειγμα, κάποια παιδιά σε ένα σχολείο δημιούργησαν ένα υπέροχο σύνθημα...

               " ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ ΝΑ ΖΩ ΣΕ ΕΝΑ ΚΟΣΜΟ ΚΑΘΑΡΟ "

Ξεκινάμε... Βίρα τις άγκυρες!!!

(πάτησε πάνω στη λέξη "άγκυρες" και το ταξίδι ξεκινά!)

Ι Η θάλασσα είναι η μόνη μου αγάπη. Γιατί έχει την όψη του ιδανικού. Και τ' όνομά της είναι ένα θαυμαστικό. Δε θυμάμαι το πρώτο αντίκρισμά της. Χωρίς άλλο θα κατέβαινα από μια κορφή, φέρνοντας αγκαλιές λουλούδια. Παιδί ακόμα, εσκεπτόμουν το ρυθμό του φλοίσβου της. Ξαπλωμένος στην αμμουδιά, εταξίδευα με τα καράβια που περνούσαν. Ένας κόσμος γεννιόταν γύρω μου. Οι αύρες μού άγγιζαν τα μαλλιά. Αστραφτε η μέρα στο πρόσωπό μου και στα χαλίκια. Όλα μου ήταν ευπρόσδεκτα: ο ήλιος, τα λευκά σύννεφα, η μακρινή βοή της. [Πηγή: www.doctv.gr

Κώστας Βάρναλης Να σ’ αγναντεύω, θάλασσα (απόσπασμα) Να σ’ αγναντεύω, θάλασσα, να μη χορταίνω απ’ το βουνό ψηλά στρωτή και καταγάλανη και μέσα να πλουταίνω απ’ τα μαλάματά σου τα πολλά. [Πηγή: www.doctv.gr]